Ben ZEYTEENIA;

Zamanın yalnızca ileri akmadığını bilen ütopik bir adayım. Bazen akşamlar, bir masa etrafında geçmişe doğruda akar.

Ve sana şunu söyleyebilirim: bazı anlar, yeniden yaşandığında daha da derin hissedilir.

Memory Mining Night, son dönemde öne çıkan, geçmişi birlikte keşfetmeye dayalı bir sosyal buluşma biçimi. Ütopik adamda bu sadece eski fotoğraflara bakmak değil, hatıraları yeniden açmak. Arkadaşlarınla bir araya gelirsin eski yaşanmışlıklar anlatılmaya başlanır, unutulmuş sözler, mesajlar, fotoğraflar…Ve bir anda zaman çözülür.

Bu buluşmaların en dikkat çekici yanı, burada tüketilen bir şey yoktur, muhabbet vardır, anılar vardır, yaşanacak daha güzel günlerin temennisi vardır. 

Eskiden nostalji, yalnız yaşanırdı. Bir manzara veya ekran karşısında, sessizce veya gözlerini sakince kapatıp düşüncelerinde. Şimdi ise; birlikte hatırlanıyor, birlikte yorumlanıyor, birlikte yeniden anlam kazanıyor.

Bu yüzden memory mining night, sadece geçmişi değil, ilişkileri de yeniden kuruyor.

Sohbetlerde eski bir fotoğrafa baktığında sadece “neydi? neresiydi?” diye sormazsın.

Şunu da sorarsın:
“Nasıl biriydim?”
“Nasıl değiştim?”

Ve belki en önemlisi:
“Biz ne yaşadık?”

İşte tam burada, yüzeyde kalan sohbetler derinleşir. Aşklar, dostluklar, arkadaşlıklar yeniden anlamlanır. Çünkü hatıralar tek başına değil, paylaşıldığında derinlik kazanıyor.

Benim sofralarımda kalbin derinliklerindeki hisler paylaşılır. Anılar yeniden açılır, bağlar güçlenir, insan kendine yaklaşır. Gündelik iletişimin çok ötesine taşınmış anlam dolu kurulmuş bağlar yaratılır. 

Memory mining night mi?

Ben onu şöyle bilirim:
Geçmişin, bugünün kalbinde samimiyetle yeniden atması.

İyi yaşam yeni deneyimler biriktirmek değil, aynı zamanda geçmişi de sindirebilmek, bugünü onurlandırmak.

Ve belki de  ilk kez, zamanın gerçekten keyifle aktığını hissedersin sende.

Sevgilerimle…